จนกว่าเราจะเข้าใจ

posted on 09 May 2007 23:29 by menoevil in Thought





ภาพที่เห็น .. คือตุ๊กตาที่ตั้งอยู่บนตู้โชว์ตรงมุมห้องโถงชั้นบน

ตุ๊กตาผู้หญิงเวียดนาม กำลังเล่นเครื่องดนตรีอะไรสักชิ้นที่ผมไม่รู้จัก

เท่าที่รู้ คือตุ๊กตาตัวนี้ พ่อผมซื้อมาเมื่อนานมาแล้ว

คาดว่าคงราวๆสามสิบกว่าปีก่อน

และยังคงนั่งอยู่ตรงนั้น ไม่เคยย้ายไปไหน

ใบหน้า เส้นผม และเสื้อผ้า ที่ปกคลุมด้วยฝุ่นหนาจนดูน่ากลัว

ผมจะเหลือบมองมันทุกครั้งเวลาผมเดินขึ้นบันไดก่อนจะเข้าห้องนอน



ทั้งๆที่ผมก็ไม่ค่อยจะเชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติสักเท่าไหร่

แต่บอกตรงๆว่าผมรู้สึกแปลกๆ คล้ายกับมันมีอะไรสิงอยู่ในตุ๊กตาตัวนี้

และดูเหมือนว่ามันกำลังจ้องผมอยู่



จนวันนึง ผมก็เกิดอยากจะถ่ายรูปเก็บไว้ และภาพที่ได้ ก็ออกมาอย่างที่เห็น



วันนี้ ผมนั่งดูภาพนั้นอีกครั้ง

พร้อมนึกไปถึงคำพูดของเพื่อนชาวฝรั่งเศสคนนึง

(เพื่อนที่อายุมากกว่าผมถึงเกือบสองเท่า)

ว่าทำไมผมถึงถ่ายให้เห็นแต่ด้านหลัง ถ้าเป็นเขา เขาจะถ่ายด้านหน้า

ซึ่งเป็นด้านที่แสดงสีหน้าและท่าทางของ subject ที่เราถ่าย

ครั้งนั้น ผมได้ตอบไปว่าผมเองก็ไม่รู้เหมือนกัน

รู้อีกที มันก็ออกมาอย่างที่เห็น และผมก็พอใจที่จะเห็นมันเป็นแบบนั้น



เมื่อผมเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับตุ๊กตาตัวนี้ให้เขาฟัง

เขาบอกกับผมว่า ..



"ตอนนี้ฉันรู้แล้ว ว่าทำไมเธอถึงถ่ายมันด้านหลัง

มันอาจเป็นเพราะตุ๊กตาตัวนี้นั้น มีผลต่อจิตใจเธอ

ทุกครั้งที่เธอได้เห็นมัน มันจะกระทบต่อความรู้สึกของเธอ

ภาพๆนี้ บ่งบอกไว้อย่างชัดเจนว่า ..

ในจิตใต้สำนึกของเธอนั้น บอกว่าเธอไม่อยากเห็นมัน

ภาพที่ออกมา จึงเห็นเพียงด้านหลัง

และเธอก็เลือกให้มันเป็นหนึ่งในผลงานชิ้นโปรดของเธอ

ไม่ใช่เพราะว่าเธอกลัวมันหรอกนะ

แต่ฉันเชื่อว่าเธอมีความเป็นศิลปินพอที่จะทำมันโดยไม่ได้ตั้งใจ"



ผมยังจำคำพูดนี้ได้อย่างชัดเจน .. คำพูดและความคิดของเพื่อนวัยห้าสิบเก้า

ที่บัดนี้ เขาคงกำลังมองและส่งยิ้มให้ผม จากที่ไหนสักแห่งเบื้องบน



....................................................



บางครั้งเราอาจสงสัยว่าทำไมเราถึงทำ หรือตัดสินใจอะไรแบบนั้น

หลายสิ่งหลายอย่างที่เราได้ทำลงไปโดยที่ "ไม่รู้ตัว"



จนเมื่อเราได้มีโอกาสมานั่งทบทวนมันอีกครั้ง

ได้คิด พิจารณาถึงสิ่งต่างๆ ว่าเพราะอะไร

คำตอบที่ง่ายที่สุดคือ เพราะมันมีเหตุ มันจึงมีผล

แต่บางอย่าง .. มันไม่ง่ายขนาดนั้น

เพราะกว่าเราจะได้รู้ เราจะต้องคิดย้อนไปถึงที่มา

ย้อนกลับไปอีก ย้อนไปอีก .. จนกว่าเราจะเข้าใจ



ว่าที่เราร้องไห้ สาเหตุก็เพียงเพราะเศษฝุ่นเล็กๆ .. ไม่ใช่เพราะมันปลิวเข้าตา

แต่เป็นเศษฝุ่นและเม็ดฝุ่น ที่ได้รวมตัวกันในจักรวาลเมื่อหลายล้านปีก่อน



....................................................





"ภาพบางภาพ อาจบอกตัวตนของผู้ถ่ายได้อย่างน่าอัศจรรย์
อาจบอกถึงความคิดและรสนิยม อาจบอกถึงความรู้สึกและอารมณ์ ณ วินาทีนั้น
รวมทั้งบอกถึงความละเอียดอ่อนและหยาบกระด้าง ต่อสิ่งที่เป็นอยู่รอบข้าง
หรือแม้กระทั่งความฝัน และความทรงจำครั้งเยาว์วัย" - menoevil



Tags: art, life, photography