วันนี้จะมีอะไร

posted on 13 May 2007 20:12 by menoevil in The-i


บ่ายเมื่อวาน ออกไปรับแม่ที่ร้านทำผม

นัดกันไว้บ่ายสามโมง แต่พอไปถึง แม่ยังหัวเปียกอยู่เลย

"รออีกแล้ว" ..



ระหว่างนั่งรอ ฉันก็เสริมสร้างความเข้าใจในชีวิตด้วย "คู่สร้างคู่สม" ฉบับล่าสุด

เพราะหนังสือ "แบบผมสไตล์ญี่ปุ่น" ไม่มีอะไรให้ฉันอ่าน



ยังอ่านไม่ทันจบ ..

แม่ก็ถามฉันว่า .. "ไม่ตัดเหรอ กว่าแม่จะเสร็จเธอก็ตัดเสร็จพอดี"



เหลือบไปเห็นลูกใครก็ไม่รู้คลานเตาะแตะอยู่ที่พื้น

ฉันก็ชี้ไปที่หัวเด็กคนนั้นแล้วบอกช่างทำผมว่า

"ตัดก็ได้ .. เอาทรงเนี้ย" .. แล้วฉันก็ตรงไปนั่งเตรียมพร้อม



ช่างถามว่าเอาจริงเหรอ .. ฉันพยักหน้า

พยักหน้าทั้งที่ฉันไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังคิดบ้าอะไรอยู่



.............................................



หลังจากคืนอันน่าเบื่อหน่าย .. และแล้วฟ้าก็สว่างคาตาอีกครั้ง



จะมีอะไรที่น่าตื่นเต้นสำหรับฉันบ้างไหมในวันนี้

นอกจากผมทรงสกินเฮดที่ฉันยังคงตกใจเมื่อเห็นตัวเองหน้ากระจก



เมื่อวาน .. ฉันได้ขำตลอดช่วงเย็น

หลานสุดที่รัก ที่ฉันมักจะแกล้งบอกอยู่เสมอๆว่าฉันเบื่อมัน

ก็ทักทายฉันด้วยคำว่า "น้าเท่ง" แทนคำว่า "eminem"

แน่นอน .. ฉันหมดอารมณ์จะคุยกับมัน

แต่มันกลับพะเน้าพะนอให้ฉันพาไปตัดบ้าง

เรื่องอะไร !!! .. ฉันไม่อยากเป็นหัวหน้าแก๊งค์



แล้วฉันก็ขำอีกครั้ง .. เมื่อเห็นหน้าตัวเองบนกระจกรถ







ปกติแล้ว เวลาเพิ่งตัดผมใหม่ๆ เราจะรู้สึกว่ามัน "เด๋อ"

ผ่านไปวันสองวันก็เริ่มคุ้นไปเอง

แต่ไม่แน่ใจว่าครั้งนี้ ฉันจะรับตัวเองได้มากน้อยแค่ไหน

ขนาดจิงดิ (หมา) ยังเอียงคอมองฉันแบบไม่ค่อยแน่ใจเลย

"เอาน่า ก็ตัดไปแล้วนี่หว่า" .. เริ่มปลอบใจตัวเอง



ยังไงฉันก็มีความสุขกว่าวันก่อน

เพราะนอกจากจะเบาหัวแล้วยังไม่เปลืองยาสระผม

ไม่ต้องเสียเวลาเสย หวี หรือแต่งทรง

และที่สำคัญ .. หน้าฉันเด็กลงตั้งหลายวันแน่ะ



.............................................



ฟ้าเริ่มสว่างมากขึ้น ..

จะมีอะไรที่น่าตื่นเต้นสำหรับฉันบ้างไหมในวันนี้

นอกจากสายตาแปลกๆของคนข้างบ้าน ..

ที่คงจะโฟกัสมาที่หัวฉันตอนยืนรดน้ำต้นไม้ ..... ไปล่ะ



.............................................



พระอาทิตย์อยู่กลางหัว .. ยังไม่มีอะไรให้ตื่นเต้น

ออกไปซื้อข้าวมันไก่พร้อมกับหลานตัวดีที่ไม่รู้จะติดรถไปทำไมให้หนัก

ระหว่างรออาหาร สามเณร (3 เณร) ห่มจีวรเหลืองก้าวลงมาจากแท็กซี่สีชมพู

และตรงมายืนสั่งข้าวมันไก่ใกล้ๆฉัน .. เวรกรรม



ขึ้นรถ กลับบ้าน หลานก็เริ่มบทสนทนาน่าปวดหัวทันที

และบทสนทนานั้น ส่วนใหญ่ก็มักจะเริ่มประโยคด้วยคำว่า "ทำไม ..?"

ระหว่างทาง โทรศัพท์ดัง .. ฉันหยิบขึ้นมาดูชื่อ

แต่กลับกลายเป็นเบอร์ที่หมายเลขใกล้เคียงกับของฉันมาก

เบอร์ฉัน 08x xxx xx36 .. เบอร์ที่โชว์ 08x xxx xx38

เริ่มตื่นเต้นแล้ว .. แต่โทรผิด !!!



.............................................



ช่วงบ่าย ..

พอละ .. ฉันไปนอนดีกว่า

จากบ่ายเมื่อวาน ถึงบ่ายวันนี้ .. ยังไม่มีอะไรให้ตื่นเต้นสักอย่าง